JAN

วันนี้คิดยังไงไม่รู้อยากอัพไดขึ้นมา
ไม่ได้เข้ามาตั้งนาน มีคนคอมเม้นด้วย ดีใจจัง
*คิดถึงพี่อาร์มมี่เหมือนกัน
ทุกวันนี้ผ่านหน้าออฟฟิศพี่อาร์มทุกวัน เพราะต้องไปมหาลัย
อยากกินข้าวคลุกน้ำพริกที่ตลาด ฮ่าๆ

เหนื่อยมากกับการเรียนหนังสือ แต่ก็ดีอย่างจะได้ไม่ต้องฟุ้งซ่าน
และคิดเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ หรือใช้เงินฟุ่มเฟือยลงขวดเหล้า
หรือเสื้อผ้าหน้าผม แอสเซสซอรี่ ..โกหก ขี้จุ๊ที่สุด 5555

เพิ่งไปตัดผมมา และเพิ่งไปช้อปปิ้งมา
แต่ไม่ได้เห็นขวดเหล้ามานานแล้ว ฮ่าๆ
- ตัดผมมาแปลก แต่ก็โอเค ถือว่าทำไปแล้วต้องรับผล
- ช้อปปิ้งมาไม่ใช่เงินตัวเอง ถือว่าโอเค แต่ไม่คุ้มเลย
เพราะมี๊ซื้อให้แต่สิ่งที่มีคำว่า sale เท่านั้น น่าเบื่อ และแต่ละตัวไม่น่าสนใจ

ทำไมอาจารย์ทุกคนที่สอน psychology ทุกคน
เวลาสอนวิชาอื่นออกจะใจดี แต่พอวิชานี้ทีไรทุกคนดู psycho มาก น่ากลัว
ขอ B เถิด ได้โปรด ขอร้อง สาธุ

ตอนนี้ทุกคนดูวุ่นวาย ว้าวุ่น ที่สำคัญโสด
และที่สำคัญกว่านั้น คือทุกคนดูเริ่มชิน และปลง
อ้ากกก รู้สึกว่าไม่เบื่อ ไม่เลย มีอะไรให้ทำเยอะแยะมากมาย
แต่รู้สึกหดหู่ หดหู่โคด ตัวอย่างเช่น คนบ้าอะไรคุยกับหมาแล้วร้องไห้
ทุกวันนี้ก็ไม่ได้มีอะไรให้เศร้าขนาดนั้นสักหน่อย
ทำไมมันช่างน่าหดหู่เช่นนี้น่ะค่ะคุณแจน


* what goes around comes around
* น่าเศร้า

JAN
01 มี.ค. 2010 เวลา 21:02 น.